Nieuwsbrieven van Jan Hoet - 2013

Woensdag 27 november 2013: Nieuwsbulletin uit Haïti

Dag Allemaal,

Hartelijke groeten uit Haïti !
Op 11 oktober, dag op dag 46 jaar sinds de eerste keer ik in Haïti voet aan wal zette, kwam ik terug “thuis’ in Mamosa na een deugdoend verlof van zes weken in Belgie. Ik reisde op 27 augustus ll. naar Belgie in gezelschap van Wilnise en Suze. Zij zijn leden van de Mamosa-familie en doen hier in Haiti het beheer van de peterschappen in dienst van Cunina. Ze waren door deze NGO uitgenodigd voor een vormingsprogramma in de thuisbasis van Cunina in Geel. Op de valreep kregen ze hun Schengen visum, zodat ze de reis konden ondernemen. Ze vertrokken terug naar Haïti op 15 september na toch een stukje van Belgie te hebben gezien. Aan Darline werd het visum uiteindelijk toch geweigerd, zodat ze niet meekon voor de doop van haar petekind, het zoontje van Dries en Emilia.

Ik kreeg tijdens mijn verblijf in Belgie een heerlijk thuisgevoel, door de warme opvang bij mijn zus en schoonbroer, Ann en Jo Suykerbuyk, in Vosselaar. Een ondergane medische controle verklaarde mij goed voor de dienst zodat ik vol goede moed terug naar mijn geliefd Haiti kon vertrekken, verrijkt met enkele aangename herrineringen zoals een super familie week-end, met broers en zussen en aangetrouwden, in Vresse sur Semois. Ik lukte er tijdens mijn verlof helaas niet in om iedereen die ik wou ontmoeten, te zien.....

De eerste weken na mijn terugkeer had ik al meer dan de handen vol om het schoolgaan van de Mamosa jongeren en Cunina petekinderen (financieel) te regelen.Ik moest nog maar eens vaststellen hoe duur het onderwijs hier wel is en dat de prijzen voor degelijk onderwijs elk jaar onrustwekkend de hoogte in gaan. De “frais d’entrée” (bijdrage die moet worden betaald in het begin van het schooljaar) gaat in een gewone middelbare school nu tot 300 Euro !

Ik ben er weer eens niet in gelukt mijn verjaardag op 26 october ll. ongemerkt te laten voorbijgaan. De kinderen van Mamosa en de jongeren van de Banzaï sportbond, beslistten daar anders over. Daarmee ben ik wel bewust 71 geworden. Ik werd eerste getrakteerd op een galamatch tussen 2 formaties van onze jongste speelsters en spelers gevolgd door een receptie met champagne en taart, een waar feestje. Daarna, thuis, zorgden Melanie en de Mamosa kinderen nog voor een gezellig etentje waarop ze de confraters die in Port-au-Prince verblijven hadden uitgenodigd. Van de mamosa kinderen kreeg ik een schommelstoel kado Een mooi geschenk. Ja ik ben steeds weer verrast door de warme vriendschap die ik van mijn jeugd mag ondervinden. Plezant !

Van 4 tot 8 november hielden de scheutisten van Haïti hun jaarlijkse bijeenkomst, waarin een evaluatie werd gedaan van ons werk in Haïti. We keken ook naar de nieuwe uitdagingen die zich aanbieden sinds we nu samen met Brazilie, Guatemala, Mexico en de Dominikaanse Republiek éénzelfde provincie vormen. De groep van Haïti was voltallig en ook de generale overste was van de partij. Het was een aangename tijd bijeen te zijn onder confraters.

De stichting Mamosa-Cunina is weer een stapje dichter bij de officiele erkenning. Op vrijdag 8 november, kregen we het 12 weken geleden aangekondigde bezoek van een delegatie van het ministerie van binnenlandse zaken. Ik was op de scheut-bijeenkomst, maar Wilnise en Melanie ontvingen de 4 bezoeksters en stonden hen te woord. Ik kreeg daarna te horen dat ons “goedgekeurd” dossier nu zal doorgestuurd worden naar de “primatuur en het paleis” waarna het in aanmerking komt voor publicatie in het staatsblad. Nog steeds een beetje geduld dus .....

In het onthaalhuis Mamosa gaat alles zijn normale gang. Vanaf 1 september zijn er 35 vaste bewoners, 30 meisjes, 3 jongens en 2 volwassenen. Het schooljaar is nu goed twee maanden bezig. Wat de peterschappen van Cunina betreft, hebben we dit jaar in de regio Port-au-Prince afspraken met 5 scholen waar we petekinderen kunnen plaatsen. Het gaat over het College Mixte Lamartinière, het College Nobert Philippe, de school Immaculée Conception, het College Saint Louis Marie de Monfort en het College Saint Martin de Tours, samen goed voor 37 Cunina-petekinderen. Spijtig genoeg werd het peterschap van 4 jongeren die in het College Lamartinière op school zijn stopgezet. Op 7 décember zal Wilnise een “Cunina-dag” organiseren voor alle petekinderen van de regio Port-au-Prince. Ze doet het in de vorm van een dagje aan zee in Gressier op een goede 20 km van Port-au-Prince.

Binnenkort beginnen we aan een volgende faze van de bouw van het sportcentrum. Het terrein is nu volledig ommuurd en afgesloten met een soliede ijzeren poort. We wachten nu nog op een gedetailleerd bouwplan van de architect om de bouwwerf verder te zetten. We zullen met modulen werken, beginnende met hetgeen prioritair lijkt, in afwachting dat we meer geld kunnen vinden. Daarvoor loop ik nu alle mogelijke organisaties af. Ik ben opgezet met het feit dat we binnen de bond een bouwcommissie hebben kunnen vormen. Het zijn 9 vrijwilligers die zich sinds mijn terugkeer in Haiti, inzetten om het goede verloop van de werken te kunnen verzekeren. Ze nemen de volledige verantwoordelijkheid van toezicht op de bouwwerf op zich, en maken aldus de brug met het uitvoerend bestuur van de club. Hun werking heeft al resultaat getoond. Op 21 november lukten ze erin de container die ik na de aardbeving van Wereld Missiehulp, had gekregen en die sindsdien was ondergebracht in het vormingshuis van Scheut in Cazeau, te doen overbrengen naar de bouwwerf. De container zal aldus één van de voorziene modules kunnen vervangen. Tijdens de werken zal hij dienen als bergplaats voor bouwmateriaal en later als bergplaats voor groot sportmateriaal en de stroomgenerator.

De jeugd en sportactiviteiten gaan verder aan een regelmatig ritme. Van 15 tot 17 november nam Banzaï met een jongens- en meisjesploeg deel aan een volleybal tornooi “Volley Masters”, georganiseerd door één van de sportclubs (Volley 2000) die zoals Banzaï, door de haitiaanse volleybalfederatie onrechtvaardig werden uitgesloten voor 2 seizoenen. Het tornooi was goed georganiseerd en werd door een talrijk publiek gevolgd. Banzaï deed er nog eens een dubbelslag : Kampioen zowel bij de meisjes als bij de jongens. Ondertussen weigert de Federatie toe te geven aan de groter wordende druk van de volleybalkenners hier. De harde kern van het bestuur van deze federatie blijft het been stijfhouden en gaat verder met banbliksems uit te delen en aldus deze sporttak te verpesten, volledig in tegenspraak met hetgeen ze zouden moeten doen.

Op zaterdag 23 november hield Banzaï, zoals de grondregels het voorschrijven, de algemene vergadering van de sportbond, met verkiezingen voor een nieuw dagelijks bestuur. We konden beschikken over 2 klaslokalen van het College Mixte Lamartinière en het werd een boeiende bijeenkomst waarin de 75 deelnemers een gedetailleerd jaarverslag konden volgen aan de hand van een Power Point voorstelling, waarna een vernieuwd dagelijks bestuur werd verkozen met een mandaat voor 4 jaar. Op die manier is de sportbond leerschool voor democratisch denken en handelen.Voor meer informatie over alle jeugd en sport-activiteiten kijk naar de vernieuwde website van Banzaï : www.iwebbanzai.org.

Tot zover deze keer met deze enkele regeltjes nieuws. We zijn er terug op het einde van volgende maand.

Jan Hoet
Klik hier om dit nieuwsbulletin in pdf formaat te lezen.

Zondag 21 juli 2013: Nieuwsbulletin uit Haïti

Dag Allemaal,

Vandaag is het nationale feestdag in Belgie met een nieuwe koning en koningin ! Blijkbaar is dit een gebeurtenis die even nationaal voelend werkt als wanneer het belgisch voetbalelftal goed presteert in de voorronde van de wereldbeker !

Dagenlang werd er in juni, in Haiti over niets anders gepraat en geschreven dan over de prestatie van de nationale voetbalploeg hier in 2 vriendschappelijke wedstrijden met 2 toppers uit de voetbalwereld : Spanje en Italie. Deze twee nationale ploegen met al hun grote vedetten, waren op weg voor hun deelname aan de “Confederations Cup” in Brazilie. Dit kampioenschap werd hier op de voet gevolgd. Haiti verloor op zaterdag 8 juni, in Miami, nipt van Spanje (1 – 2) en speelde op dinsdag 11 juni, in Brazilié, gelijk met Italie (2 – 2). De haïtianen vergaten zowaar gedurende enkele dagen de vele problemen waarmee ze dagelijks zitten opgeschept. Hun nationale fierheid werd nog maar eens gestreeld dank zij koning voetbal.

In Haïti zelf blijven de politiekers kat en muis spelen met de internationale wereld in verband met de aangekondigde verkiezingen voor kamer en senaat, waarvoor tot nu toe nog altijd geen datum werd vooropgezet. Deze verkiezingen hadden al op eind 2011 moeten plaatshebben.

Sinds begin juni zitten we hier weer volop in de periode van de wervelstormen. De vooruitzichten voor dit seizoen van mogelijk tropisch natuurgeweld zijn niet heel aanmoedigend. We kregen op 9 en 10 juli al bezoek van de wervelstorm “Chantal” waarvoor rood alarm werd afgekondigd. Maar buiten wateroverlast in enkele streken van Haïti ging de storm vrij vlug voorbij zonder veel onrust te zaaien. Hopelijk blijft Haiti voor de rest van het seizoen gespaard van nog meer ellende.

Juni was ook de maand van de staatsexamens, elke week voor een andere categorie : Staatsexamen na het lager onderwijs (CEP-klas), na het 9º jaar (=derde middelbaar), na de retorica en na de Philoklas (einde van middelbaar). Er waren dit jaar voor heel Haïti een 745.000 kandidaten voor deze proefwerken. Daarvan werden er uiteindelijk 14.000 geweerd nadat werd vastgesteld dat er gefraudeerd werd door schooldirecties, met hun schooluitslagen van vorige klassen en staatsexamens....

De stichting Mamosa - Cunina

Op 25 juni kreeg ik eindelijk de laatste documenten waarvoor de notaris moest zorgen in de hand, nodig om de officiele erkenning van de stichting te bekomen. Het dossier bevind zich nu volledig in het ministrie van binnenlandse zaken. Ze zullen nu de stichting komen bezoeken (wanneer weet Joost) en dan gaat het dossier naar de Primature waar de president van Haiti dan zijn goedkeuring zal ondertekenen waarna deze erkenning in het staatsblad zal verschijnen en we een bankrekening op naam van de stichting kunnen openen. Dus nog altijd wat geduld !

In het onthaalhuis Mamosa is de vacantiestemming ingetreden, uitgezonderd voor de universitairen die nog steeds schoolgaand zijn. We wachten nu nog op de uitslagen van 12 mamosa jongeren die deelnamen aan de staatsexamens. Voor Enide was dit na het lager onderwijs (CEP klas), voor Bethny-Flore en Kimtherly na het 9º jaar (= derde middelbaar), voor Irenise, Jinette, judette, Jasmine en Merline na de retorica en voor Yasmina, Guerda, Phaizard en Bibine na de Philoklas. We duimen voor goede resultaten, die hen moeten toestaan een volgende stap te zetten in hun leerprogramma. In het beste geval heeft Mamosa dus volgend jaar 4 universitairen bij. De schooluitslagen van de anderen waren goed. Ze mogen allemaal een klas hoger.

Alle Cunina petekinderen van Port-au-Prince (121) werden door Wilnise, coordonatrice van de cuninapeterschappen voor Port-au-Prince, uitgenodigd om zich aan te melden met hun schoolrapporten en om tegelijkertijd een brief te schrijven voor hun peetouders. Hun schooluitslagen waren in grote lijnen bevredigend. Alleen van degenen die deelnamen aan de staatsexamens en de enkele universitairen zijn de uitslagen nog niet gekend.

De jeugd en sportactiviteiten lopen door aan een regelmatig ritme. Ons tornooi werd afgesloten op 23 juni met de laatste finales die zowel bij de meisjes als bij de jongens door Banzaï werden gewonnen. Daarmee sloten we de compétitie af die we noodgedwongen organiseerden, om onze spelers en speelsters de kans te geven te volley-ballen, nadat de Haitïaanse federatie ons voor twee seizoenen had uitgesloten van alle officiele wedstrijden. Ondertussen werd een commissie aangesteld die moet bemiddelen nadat werd aangetoond dat hun sancties onwettig waren. Deze maand nog zouden die worden opgeheven.

Het jaarlijkse sportkamp door Banzai georganizeerd, begon op maandag 8 juli en loopt nog tot 1 augustus. 169 jongeren tussen de 8 en 18 jaar (134 meisjes en 35 jongens) nemen deel aan het kamp dat plaatsheeft in het college Saint Louis de Gonzague, in de gemeente Delmas. Ze zijn daar van maandag tot vrijdag, telkens vanaf 8 uur ’s morgens tot 4 uur in de nammidag. Onder leiding van de technische directeur van de club bijgestaan door 8 monitoren, spelers uit de ploeg die in de eerste divisie uitkomt, worden de kinderen ingewijd in de geheimen van de volleybalsport. Verder is er tijd voor vorming rond onderwerpen die van belang zijn voor de jeugd, zang en danswedstrijd, enz. Ze betaalden daarvor een bijdrage van 10 Euro. Elke dag krijgen ze een copieus middagmaal. Na twee weken kunnen we al zeggen dat het kamp een succes wordt.

Wat de bouw van het jeugd en sportcentrum betreft zijn we eindelijk een goede stap vooruit ! Op 31 mei kregen we officieel de aangekochte grond toegewezen en op 5 juni werd de topographie van het terrein gedaan. Op dinsdag 11 juni kregen we de officiele bouwvergunning en begonnen dezelfde dag nog met de werken. De uitvoering van het project zit nu wel in een stroomversnelling, met nu en dan toch nog een kleine hindernis. Op donderdag 20 juni kregen we plots weer moeilijkheden. Om 3 uur in de nammidag verscheen er een rechter en enkele politiemannen op de bouwwerf die de werken kwamen stopzetten en de bouwwerf verzegelen. Deze rechter was omgekocht door dezelfde kerel die eerder al had geprobeerd stokken in de wielen te steken. Gelukkig konden we rekenen op de snelle tussenkomst van onze advocaat die erin lukte de puntjes weer op de i te krijgen en zaterdag middag kwam dezelde rechter, met de glimlach alsof er niets aan de hand was, op bevel van de regeringscommisaris de bouwwerf weer open maken. Sindsdien gaan de werken verder zonder weerstand. De bouw van de omheiningsmuur werd beeindigd. Deze was uiteindelijk niet voorzien in het budget, maar bleek een dringende noodzaak om ons terrein te beveiligen tegen “grond jagers”. Aangezien we nu ook verplicht worden te bouwen volgens de opgelegde normen die bouwwerken bestand moeten maken tegen aardbevingen, zal die muur alleen (120 meter) al een 30.000 Euro kosten.

Verder waren er de zware onkosten bij de aankoop van de grond en de stappen om na 2 jaar en drie maanden over ons terrein te kunnen beschikken. Deze eerder onvoorziene uitgaven maken het ondertussen duidelijk dat de beschikbare fondsen onvoldoende zullen zijn om het project tot een goed einde te brengen. Ik zal dus wel weer op de bedeltoer moeten.

Hiernaast ziet u de volumetrie van het bouwproject, getekend door een bevriende architecte, Mme Luc Bretous. Het geeft een mooi beeld van wat het zou moeten worden. Hieraan zullen nog enkele veranderingen moeten worden aangebracht om het definitief bouwplan binnenkort in handen te hebben. Ik zal er mee naar verschillende instellingen trekken die misschien kunnen helpen. Er is een kleine kans dat de haitiaanse diaspora van Canada dit project wil steunen. Wilt u meer informatie over de vooruitgang van de werken en de gedane onkosten ga dan naar de website van Banzaï : www.iwebbanzai.org

Normaal gesproken zal ik op 27 augustus a.s. naar Belgie vertrekken voor een zestal weken verlof. Ik hoop te kunnen reizen samen met Wilnise, Ketheline (coordonatrices van de Cuninaprojecten in Haiti, uitgenodigd door Cunina voor een vormingssessie in Geel) en Darline (gevraagd om meter te zijn van het zoontje van Emilia, lid van de mamosa-familie en mijn neef Dries Coenen). Bij een eerste poging tot aanvraag voor een Schengen visum op de franse ambassade werd hun dit geweigerd. De komende week gaan we opnieuw proberen, hopelijk met succes. Ik hoop terug in Haiti te zijn in het begin van october.

Tot een volgende keer, en misschien tot ziens in Belgie. Met een warme groet vanuit Haïti.

Jan Hoet
Klik hier om dit nieuwsbulletin in pdf formaat te lezen.

Zaterdag 01 juni 2013: Nieuwsbulletin uit Haïti

Dag Allemaal,

Hier zijn we nog eens met een nieuwsbrief vanuit Haïti, met de hoofdtpunten uit de actualiteit rond Haiti en de projecten waar ik bij betrokken ben.

De vaderlandsliefde van de haitianen werd voor een week gestreeld door het feit dat Haiti de 5º internationale bijeenkomst van de AEC landen (AEC = Association des Etats de la Caraïbes) mocht ontvangen van 23 tot 26 april. Deze gebeurtenis was een week lang hoofdpunt van de nieuwsgeving hier op radio en televisie en in de krant. Het gaat over 25 landen die lid zijn van deze groep en 5 landen in de rol van waarnemer. Een twaalftal staatshoofden en heel wat regeringsleiders uit buurlanden die de Caraibische zee begrenzen waren te gast in Haiti. Er waren 400 genodigden ! Deze gebeurtenis kan zeker bijdragen om het imago van Haiti in het buitenland te verbeteren en om meer openheid en samenwerking binnen de regio waar te maken, vooral i.v.m. investeringen, toerisme en communicatie.

In Haïti zelf gaat het politieke circus verder in verband met de aangekondigde verkiezingen. Een toneelstuk waar er steeds twee stappen vooruit en dan weer twee achteruit worden gezet, waardoor heel het circus ter plaatse blijft trappelen. Op 19 april werd de voorlopige kiesraad beedigd, die dan zelf de mogelijkheid om deze verkiezingen dit jaar nog te kunnen organiseren, in twijfel trok.

Op zaterdag 20 april was ik in Grand Bassin (Noord-Oosten van Haïti) voor de priesterwijding van een haitiaanse en een congolese confrater scheutist.
Ze werden gewijd door Mgr. Mesidor, de bisschop van Fort-Liberté, samen met 4 andere diocesane diakens. Het was een indrukwekkende viering in open lucht, die bijna drie uur duurde. De kerk van Grand bassin kon onmogelijk al het volk dat bij deze viering betrokken was opvangen.



's Anderendaags was ik dan in Bois de Laurence, voor de eremis van de congolese confrater, Zebédée, die me gevraagd had in zijn eerste mis de homelie te houden. Hij had in Bois de Laurence, een parochie door scheut beheerd, zijn stage gedaan. Het werd nogmaals een indrukwekkende en feestelijke viering in een te kleine kerk. Het was een hele gebeurtenis voor de mensen van deze ver afgelegen parochie in een wondermooie bergstreek in het Noord-Oosten van haiti.

Wat de de officiele erkenning van de stichting Mamosa – Cunina betreft zijn we terug van weggeweest. Drie jaar geleden begon ik met de nodige stappen om deze erkenning te bekomen en aldus een bankrekening op de naam van de stichting te kunnen openen. Ik werd daarbij genoopt de hulp van een notaris in te roepen. Ik kwam daarvoor terecht bij dezelfde notaris, Me. Magella Douyon, die de verkoop van het huis had geregeld. Deze beloofde, mits betaling natuurlijk, voor alles te zorgen in een recordtijd. Maar het werd stilaan meer en meer duidelijk dat ik door deze ambtenaar gepluimd werd. Toen hij in november van vorig jaar nogmaals geld kwam vragen (2500 Euro) om de zaak binnen de week rond te krijgen (zei hij) weigerde ik op zijn vraag in te gaan met de eis dat hij al genoeg had gekregen (7000 Euro!) om zijn huiswerk af te maken. Toen ik begin februari van dit jaar nog steeds die erkenning niet had, ging ikzelf dan maar op onderzoek waarbij ik ontdekte ik dat de notaris zelfs niet wist dat het onvolledig (!) dossier sinds 9 augustus 2012, door het ministerie van binnenlandse zaken terug gestuurd was naar de gemeente, dossier waarin o.a. de notariele akten waar hij had moeten voor zorgen ontbraken. Dat betekende dat hij sindsdien niets meer had gedaan, ondanks zijn mooie woorden. Ik heb hem dan laten verstaan dat ik het spelletje door had en dat hij voor die documenten moest zorgen zoniet zou ik de zaak voor het gerecht brengen. Ik kreeg de ontbrekende stukken na enkele weken eindelijk in de hand en trok ermee zelf naar het gemeentebestuur. Het dossier werd er volledig verklaard en ik kreeg dezelfde dag een nieuwe voorlopige erkenning waarna alles weer naar het ministerie van binnenlandse zaken werd gestuurd. Een week later liet dit ministerie me weten dat één van de notariele akten onvolledig was en moest herschreven worden en dat de “casiers Judiciaires” van de 9 stichtingsleden door de notaris geleverd, verjaard waren en dat ik dus voor nieuwe getuigschriften moest zorgen. Ik dus terug naar mijheer Douyon met de eis zijn huiswerk af te maken en ditmaal zonder fouten en zonder nog meer geld te mogen verwachten met de bedreiging anders effectief naar het gerecht te zullen stappen. Ondertussen wacht ik nu alleen nog op deze nieuwe getuigschriften van het gerecht om klaar te zijn met het ministerie van binnenlandse zaken op weg naar de laatste te nemen hindernis. Ik ben daar nu elke dag voor op de baan in de hoop deze zaak rond te krijgen voor ik op verlof ga in augustus. Geduld is de meest waardevolle deugd, hier in Haïti.

In het onthaalhuis Mamosa gaat alles zijn normale gang.
De studenten beginnen zich serieus voor te bereiden op hun laatste reeks proefwerken en verschillenden onder hen voor het staatsexamen in juni.
Vorige maandag vernam ik, tot mijn grote vreugde dat Darline Jules, één van de kostgangers van mamosa, geslaagd was in het staatsexamen voor verpleegkunde. Daarmee is ze nu gediplomeerd verpleegster, met staatserkenning. Ze kan nu serieus naar werk gaan zoeken. Op dit ogenblik zijn er voorlopig twee jongeren de mamosa familie komen vergroten. Het tentenkamp waar deze twee meisjes, leden van de sportbond, woonden werd plots het toneel van vandalisme. Zware jongens mieken het kamp onveilig en er werden enkele bewoners met hakmessen gedood en meisjes waren er slachtoffer van verkrachting. Hun ouders smeekten me om hen enkele weken op te vangen tot ze naar veiliger oorden konden verhuizen. Het lijkt erop dat dit alles gemanipuleerde acties zijn om de mensen uit de kampen weg te krijgen.

Wat het project betreffende de bouw van het jeugd en sportcentrum betreft zijn we eindelijk een goede stap vooruit ! De advocaat, die we ten einde raad hadden aangezocht, heeft woord gehouden. Gisteren, 31 mei, waren we met een 60 tal spelers en vrienden van Banzai op de afspraak met hem op ons stuk grond, dat ons dan met bijstand van het gerecht en politie officieel werd toegewezen. De landmeting werd herdaan en we konden de definitieve grenspalen dit keer in stevig beton vastzetten. We mochten ook op de bijstand rekenen van jongeren, wonend in de wijk, die ondertussen beseften dat het bouwproject dat op deze grond tot stand zal komen ten voordele van de jeugd zal zijn. De komende dagen wordt dan een topografische meting van het terrein gedaan, zodat de architect het definitief plan kan opmaken. We zullen dan ook beginnen met de bouw van de afsluitingsmuur van het terrain. Oef !

De jeugd en sportactiviteiten lopen door aan een regelmatig ritme. Ons tornooi, waaraan uiteindelijk 5 jongensploegen en 5 meisjesploegen deelnamen loopt ten einde en er werden aldus heel wat mooie matchen gespeeld in het bijzijn van een talrijk publiek. De topper van ons tornooi was de wedstrijd gespeeld op 28 april ll. tussen de twee beste meisjesploegen van Haïti, Banzaï en Volley-2000. Banzaï, in topvorm, domineerde de wedstrijd en won met overtuigende cijfers (3 – 0 / 25-17/25-17/25-14) (zie fotos).

Verder kunnen we terugblikken op het toenemend succes van onze volleybalschool. Op zaterdag 27 april reed ik met 64 van onze beloften met de bus van Banzaï naar Petit Goâve, op een goede 50 km van Port-au-Prince, voor een daguitstap. Ze kregen de gelegenheid om daar volleybal te spelen met jongeren van deze provinciestad, waar een sterke volleybal traditie bestaat. Onze trainers hadden twee meisjes ploegen gevormd met de meest gevorderden en die speelden aldus enkele wedstrijden met de beloften van Petit Goâve. Ze deden daarmee een eerste wedstrijdervaring op. Het werd een reuze dag voor allen en de vraag, wanneer we dat nog eens doen, lag op ieders lippen.

Op 18 mei, nationale feestdag hier, trokken we met onze meisjesploeg uit de 2º afdeling en de jongensploeg uit de 1º afdeling naar St Marc (100 km ten noorden van Port-au-Prince) waar Banzaï twee wedstrijden speelde met ploegen van St Marc, die ze met overtuiging wonnen. We werden er feestelijk ontvangen door de verantwoordelijken van de club “Flamme” die ons hadden uitgenodigd en de dag groeide uit tot een verbroedering tussen de jongeren van Flamme en Banzaï.

Op 19 mei vierden we dan de zeventiende verjaardag van de sportbond “Banzaï”. De feestelijkheden begonnen ’s morgens met een mooie dankmis gevolgd door een receptie voor de allerjongsten uit de club en afgesloten met een avondfeest in openlucht, op de koer van Mamosa. Hoewel de regen voor enige hinder zorgde werd het een gezellige en goed gevierde avond.



Op 25 mei trokken we met de jongeren van de volleybal school naar Grand Goâve (40 km ten zuiden van Port-au-Prince) op uitnodiging van de broeders die er het college “St. François d’Assise” besturen. Het onthaal was hartelijk en het werd een goed geanimeerde sportdag met muzikale omlijsting, dansvoorstellingen en 4 volleybal matchen, waarvan 2 voor rekening van onze beloften. Ze wonnen beide wedstrijden, resultaat dat het goede werk van hun trainers aantoonde. De groep genoot met volle teugen van deze uitstap en de activiteiten daarin aangeboden.

Tot zover met deze enkele regeltjes nieuws. Met een hartelijke groet vanuit Haiti.

Jan Hoet
Klik hier om dit nieuwsbulletin in pdf formaat te lezen.

Maandag 25 maart 2013: Nieuwsbulletin uit Haïti

Dag Allemaal,

Vandaag, maandag 25 maart, begin van de goede week. Ik probeer van het rustig begin van de week om deze nieuwsbrief klaar te stomen en u op de hoogte te houden van het reilen en zeilen hier in Haïti. Eerst en vooral wil ik u mijn beste wensen toesturen voor een:

Zalig Pasen !

Ik zal de komende dagen een handje toesteken bij de vieringen van Witte Donderdag tot Paaszondag, in de parochie van Saint Louis Marie de Monfort, waar ik al jarenlang zowat zondags onderpastoor ben. Ik profiteer van de gelegenheid om aan u allen een zalig en gezegend paasfeest toe te wensen.

Actualiteit

De pauskeuze haalde hier ook, gedurende vele dagen de kop van het nieuws. Met paus Franciscus, de eerste paus die uit latijns amerika komt, gaat er misschien wel een deur open voor een gezonde vernieuwing binnen de kerk. Het wordt tijd dat men meer aandacht gaat schenken aan de christelijke praktijk dan aan de christelijke leer. De keuze van zijn naam naar het voorbeeld van Franciscus van Assise is wel een duidelijk signaal van wat zijn pontificaat zou kunnen betekenen.

Hier in Haïti gaat het politieke circus verder in verband met de aangekondigde verkiezingen. Die zouden dit jaar nog moeten plaatshebben. Ondanks de grote druk van de grootmachten blijven de haïtiaanse politiekers toneel spelen, waarbij alles behalve de belangen van het volk op het voorplan staat. Ze trekken van de ene intrige naar de andere en houden de politieke mallemolen draaiend zonder dat er veel vooruitgang wordt geboekt.

Op dinsdag 25 februari rond 8 uur ’s avonds werden we hier nog eens opgeschrikt door een korte aardbeving die 4 haalde op de richterschaal. De beving was zeer kort zodat er weinig tijd voor paniek was, ze haalde wel de koppen in de kranten. De herrineringen aan de 12º januari van 2010 liggen nog fris in het geheugen ...

De stichting Mamosa - Cunina

Op 12 maart laatsleden mochten alle jongeren van Mamosa zich verheugen samen met mijn neef, Dries Coenen en zijn echtgenote Emilia Edouard, opgegroeid in Mamosa en nu in Mechelen wonend, met de geboorte van hun flinke zoon, Lowie. Dat is de 8º geboorte van kinderen van voormalige kostgangers van Mamosa. De mamosa familie breidt zich uit !

Verder zijn er weinig speciale gebeurtenissen te melden. De dagen volgen elkaar op waarbij het schoolgaan van de jongeren de voornaamste activiteit is. De meeste studenten van Mamosa hebben nu een korte paasvakantie. Enkelen profiteren van de gelegenheid om een paar dagen bij hun familie door te brengen. Daarmee voor mij ook even een pause in de kopzorgen om aan de noden van al die studenten te kunnen blijven beantwoorden. Het onderwijs wordt met de dag duurder en de onkosten zijn onmogelijk op voorhand in te schatten. Om de haverklap komen de studenten thuis met een nieuwe financiele eis voor allerhande onvoorziene dingen : Een leraar die plots beslist om met andere boeken te werken, een speciale vormingssessie, bijkomende lessen als voorbereiding op staatsexamens, photocopies, bijdrage voor graduatie, een universiteit die plots beslist om 300 euro per student te eisen voor “onvoorziene” onkosten, enz. Het onderwijs is een echte geldklopperij, waar nooit met de problemen van de ouders wordt gerekend. Gelukkig doen de studenten van Mamosa het alles bijeen heel goed, zodat ik van die kant toch een zekere voldoening mag kennen.

De jeugd en sportactiviteiten

Wat de sportactiviteiten betreft worden we wel sterk gehinderd door de droevige situatie waarin de volleybal in Haiti verkeert. Het wordt meer en meer duidelijk dat een kleine groep van mensen uit het bestuur van de haitiaanse federatie probeert om van de volleybal hun privébezit te maken. De federatie wordt gedomineerd door vertegenwoordigers van de sportclub Tigresses - Tigers, die gesponsord door de telefoonmaatschappij “Digicel” de middelen heeft om haar wil op te dringen. Hoewel de meerderheid van de andere clubs gevraagd hadden om enkele correcties aan te brengen in het wedstrijdregelement, volledig opgemaakt in hun voordeel, werd dit voorstel op dictatoriale manier verworpen. Vier (op 7) clubs beslistten dan om zich niet in te schrijven voor het regionaal kampioenschap. Dan kwam de klap op de vuurpijl. : Drie clubs, waaronder Banzai, worden uitgesloten van alle officiele competities tot het einde van 2014 ! Daarmee worden meer dan 200 spelers en speelsters van de volleybal terreinen geweerd. Aangezien we samen met de gestrafte clubs een tiental teams vertegenwoordigen, organiseren we ons eigen kampioenschap, dat wonderwel goed verloopt. Dit zet blijkbaar nog meer kwaad bloed zodat de federatie nu banbliksems loslaat op iedere speler of speelster die daaraan deelneemt. Ze gaan echt hun boekje te buiten ! We gingen in beroep maar vallen daar natuurlijk weer op een federatie die geen rechter kan zijn want ze verdedigt de voordelen van "haar" club. Maar we zullen hogerop gaan tot we deze onrechtvaardige behandeling kunnen te niet doen. Je vindt heel wat informatie over deze situatie op de website van Banzaï : www.iwebbanzai.org.

Ondertussen belet ons dat niet om onze jongeren gezond bezig te houden. Banzaï heeft 4 ploegen die deelnemen aan “ons” kampioenschap. Verder groeit de groep van onze beloften gestadig. De kinderen vinden het zo plezant dat ze hun vrienden en vriendinnen aanmoedigen om mee te komen doen.

We hebben nu een echte volleybalschool. Eén van onze trainers en enkele spelers van de eerste ploeg zetten zich in om aan een 80 tal kinderen, van 8 tot 18 jaar, de geheimen van deze sport aan te leren. Elke zaterdag voormiddag zijn ze in grote getale aanwezig in het college Nobert Philippe voor sport en spel in goed geanimeerde trainings sessies.

De bouw van het jeugd en sportcentrum

Wat de grond, die we aankochten voor de bouw van het sportcentrum, betreft zitten we nog steeds in een sukkelstraatje. We werden in januari belet om effectief bezit te nemen van het terrrein en de grond vrij te maken van al het struikwas dat er ondertussen was opgegroeid, door een kerel, met lange arm blijkbaar, die zich voordeed als de wettige eigenaar, maar wel het proces daarrond had verloren. Na de eerste landmeting had hij de grenspalen laten wegnemen. Er moest dus een nieuwe landmeting gebeuren, dit keer in het bijzijn van het gerecht en een politiemacht die mogelijjke oppositie moeten verhinderen. Alles was geregeld voor 11 maart laatsleden. Twee dagen ervoor liet men we weten dat dit nog maar eens werd uitgesteld. De kerel die daarvoor gemandateerd is door de wettige eigenaar kwam zeggen dat hij nog niet helemaal klaar was (met geld, blijkbaar). De dag daarna sterft de vrouw van de wettige eigenaar in een operatie. Daarmee blijft alles weer liggen tot na de uitvaart. De begrafenis heeft pas plaats op 30 maart a.s. Heel wat familie moet daarvoor van het buitenland (USA) komen. Het worden dus vijgen na Pasen. Redenen genoeg om ergens de moed te verliezen. Nu ja, na 45 jaar Haïti heb ik wel geleerd om GEDULD te hebben.

Tot zover met deze enkele regeltjes nieuws. Met een hartelijke groet vanuit Haïti.

Jan Hoet
Klik hier om dit nieuwsbulletin in pdf formaat te lezen.

Zondag 10 februari 2013: Nieuwsbulletin uit Haïti

Carnaval 2013 en verkiezingen

Deze dagen gaat het in de nieuwsberichten vooral over deze twee hoofdpunten : De verkiezingen voor kamerleden en senatoren die zouden moeten plaats hebben dit jaar en carnaval. Die verkiezingen waren eigenlijk al gepland voor 2012, maar struikelen voortdurend over het gesjoemel van de politiekers die ondanks de druk van de internationale wereld er telkens weer in lukken om nieuwe problemen te scheppen zodat ze noodgedwongen worden uitgesteld.
Deze week verdwijnen alle politieke zorgen echter in de vergeethoek en gaat alle aandacht weer naar het populairste volksfeest in Haïti : Carnaval. Brood en spelen doen de haitianen al hun zorgen enkele dagen vergeten, tot ze met een kater carnaval afsluiten. Jacmel had vorige zondag al zijn carnaval die heel wat toeristen aantrok. Sinds enkele jaren wordt hier geprobeerd om het carnavalgebeuren te decentraliseren. Decennialang was het grote carnavalfeest geconcentreerd in de hoofdstad. De regering Martelly-Lamothe beslistte om de hoofdzetel elk jaar naar een andere stad te brengen. Vorig jaar was het in Les Cayes. Dit jaar gaat het grote feest door in Cap Haïtien. Dat brengt wel mee dat er een kleine volksverhuizing heeft plaats gevonden van mensen die naar Cap Haïtien trokken om met volle teugen aan dit volksvermaak te kunnen deelnemen. Dat maakt dat de carnavalviering hier in Port-au-Prince eerder flets is, met weinig opkomst. Voor mij betekent dit een eerder rustig weekend, dus tijd om me aan het schrijven te zetten.

Bezoek van Cunina

Van 4 tot 15 januari hadden we het gewaardeerde bezoek van Sophie Vangheel en haar dochter Kathleen voor een evaluatiebezoek van de Cunina werking in Haïti. Deze missie begon op zaterdag 5 januari 2013 met een bezoek aan een paar tentenkampen in en rond Port-au-Prince, waar we enkele petekinderen konden ontmoeten en een bezoek aan de vier scholen in de hoofdstad die bij het Cunina programma worden betrokken. Op zondag 6 januari hielden we een Cunina dag in Port-au-Prince. Bijna alle door Cunina gesponsorde petekinderen waren op post in het huis van de Stichting Mamosa – Cunina voor een feestelijk samenzijn en om aldus hulde te brengen aan Cunina en haar stichtster, voor de kans die aan 120 kinderen wordt geboden om naar school te gaan. De kinderen brachten een programma met dansnummers, zang en sketches, waar we konden ervaren dat er kunstenaarstalent aanwezig is bij hen. Het feest, want dat was het voor de kinderen en hun ouders, werd afgerond met een lekkere maaltijd klaargemaakt door Melanie, de onvermoeibare kookmoeder van het onthaalhuis. Op dinsdag 8 januari trokken we dan naar het binnenland met een eerste stop in Hinche bij Dirk Vermeyen die de werking van Cunina in de centrale plateau (La Victoire en MombinCrochu) coordineert. Woensdagmorgen gingen we dan naar La Victoire, waar Cunina een partenariaat heeft ingesteld met de parochieschool. We werden hartelijk ontvangen door pater André Augustin, de haïtiaanse pastoor aldaar. We bezochten de school en namen deel aan een klein feestje aangeboden door de petekinderen aan Sophie en Kathleen. De hartelijkheid van de kinderen toonde nogmaals aan hoe sterk de tussenkomst van Cunina wordt gewaardeerd.

’s Avonds reden we dan nog door naar Mombin Crochu, waar we verbleven tot zondagmorgen 12 januari. We kregen er haitiaanse gastvrijheid aangeboden bij pater Eyma Leclerc, scheutist. Hier in Mombin Crochu is Cunina aanwezig in drie scholen, met peterschappen en onderwijsondersteunende bouwprojecten. In de twee protestantse scholen, Dieu Seul Maître en La Sagesse, en in de parochiesschool (Notre Dame) werden telkens twee nieuwe klaslokalen ingehuldigd.
Deze inhuldiging ging gepaard met een feestje waarin de kinderen door dans, zang en sketches hun dank wilden betuigen aan het adres van Cunina.


Er werd ook tijd genomen om te vergaderen met de betrokken schooloversten om de verdere samenwerking met Cunina te bespreken. Voor de komende jaren zal de bouw van drie scholen in MombinCrochu (telkens 8 klaslokalen) worden verdergezet. Cunina zal ook voorzien in de inrichting van deze klaslokalen (ook in La Victoire).
Ondertussen werden schikkingen getroffen om in Mombin Crochu, vanaf September een bureau te openen voor de administratie van Cunina. Deze zal waargenomen worden door Suze Louis, die zich al enkele jaren inzet voorCunina in de centrale plateau. Zij werd daarvoor door Sophie officieel aangesteld tijdens hun bezoek.
Sophie liet aan Wilnise en Suze ook weten dat ze een officiele uitnodiging zullen krijgen om deel te nemen aan een vormingssessie in de hoofdzetel van Cunina in Belgie, in september 2013.
Op zaterdag 12 januari vatten we de terugreis naar de hoofdstad aan. We zijn 5 uur onderweg om de welgelukte missie af te sluiten met een dag rust.

Over Cunina: www.cunina.org



De jeugd en sportactiviteiten

Het bestuur van Banzaï in solidariteit met drie andere clubs beslistte om niet deel te nemen aan het regionaal kampioenschap dat door de regionale liga (LVBRO) wordt georganiseerd. De vraag van 5 clubs op 7 om een kleine verandering aan te brengen in het wedstrijdreglement werd autoritair verworpen.
Na onze weigering om deel te nemen kregen we dan het deksel op de neus en werd de club samen met twee anderen geschorst voor 2 seizoenen. Daarmee beslist de liga, die volleyball zou moeten promoten om een kleine 200 athleten te beletten om volleybal te spelen. We gingen in beroep tegen deze beslissing.


Ondertussen organiseren we zelf onze eigen competities zodat onze jongeren kunnen spelen. We houden tornooien met 6 meisjes en 6 jongensploegen.
Vorig weekend hadden we een eerste aflevering met enkele geslaagde matchen met onverwachte uitslagen. Zoals onze meisjes uit de tweede afdeling die nipt verloren van de meisjes uit de eerste afdeling van een andere gestrafte club, Volley 2000.
Meer informatie daarover op www.iwebbanzai.org.

Op 2 en 3 maart zullen we in Pignon zijn met onze meisjesploeg, voor een vriendschappelijk tornooi.





De bouw van het jeugd en sportcentrum

Op donderdag 13 december ging de ingenieur met twee werkers naar het terrein om het te reinigen van al het gewas dat er ondertussen op manshoogte was gegroeid. Ze waren amper een uurtje aan de gang toen ze werden bedreigd met aanhouding door een kerel die zich voordeed als de eigenaar. Ze moesten noodgedwongen het werk stilleggen. We ontdekten ook dat de grenspalen aangebracht bij de vorige landmeting waren weggenomen. Achteraf bleek dat de kerel die stokken in de wielen was komen steken één van de personen was die het proces hadden verloren. De stappen sindsdien ondernomen om die zaak weer eens in orde te krijgen stoten op de nalatigheid van de vorige eigenaar die zijn verantwoordelijkheid niet opneemt en niet beter vindt als het lastig wordt, zijn schup af te kuisen en naar de Dominikaanse Republiek te trekken voor enkele weken. Hij heeft daar een maitresse en eigendommen en daarmee blijven we hier op onze honger zitten. Hij is sinds vorige zondag terug in Haïti en verzekert er ons nu van dat de komende dagen tot actie wordt overgegaan, om een nieuwe definitieve landmeting te doen en de in bezitneming van het terrein waar te maken. Hij moet daarvoor wel heel wat volk optrommelen, iets wat hem tijdens de carnavalweek niet gaat lukken. Het wordt dus weer half februari voor we aan een volgende, hopelijke definitieve stap toe zijn.

Tot een volgende keer ! Met een warme groet uit Haïti.

P.S.: De website van Mamosa werd bijgewerkt : www.webmamosa.org

Jan Hoet
Klik hier om dit nieuwsbulletin in pdf formaat te lezen.